Een exposé over de effecten van het verstandshuwelijk tussen de beeldende kunst
en de commercie in New York. Lagestee film i.s.m. NOS		  
 

Het Kunstcircus

Het Kunstcircus is een film van Marijke Jongbloed over het netwerk van kunstenaars, handelaren, verzamelaars, conservatoren en kunstcritici in New York, door velen gezien als de hoofdstad van de schilderkunst in de wereld. Deze 90 min. durende documentaire werd gedeeltelijk gefinancierd door de scenarioprijs van het International Documentary
Filmfestival die in 1989 aan de maakster werd toegekend voor haar scenario: The Art Merry-go-Round.

Vanaf het moment dat Europese schilders (de uitvinders van de moderne kunst) naar Amerika trokken (direct na WO I), heeft die stad een doorslaggevende rol gespeeld in de kunstwereld. Maar sinds de 60-er jaren en de pop-art is er nogal wat kritiek te horen geweest van mensen die zeggen dat de New Yorkse kunstwereld voornamelijk gedomineerd
wordt door inhalige handelaren en verzamelaars, en kunstenaars die het spel maar al te graag meespelen. Toch is New York nog steeds het internationale centrum van de hedendaagse schilderkunst.





Onder de belangrijkste kunstenaars en kunsthandelaren (veelal te vinden in de wijk Soho), zoals Leo Castelli, Ileana Sonnabend en Mary Boon, treft men ook veel bedriegers, fraudeurs en charlatans. Deze film onderzoekt dit netwerk van succesvolle, opkomende, mislukte en soms alweer afgeschreven kunstenaars en de relaties die ze onderhouden met de
verzamelaars, handelaren, conservatoren en critici. De New Yorkse kunstwereld wordt wel een van de meest fijn vertakte micro-economische systemen in de moderne westerse beschaving genoemd.

De film Het Kunstcircus doet geen poging het hele systeem van de New Yorkse kunstwereld te onderzoeken, maar probeert inzicht te verschaffen in de regels en codes van deze gesloten en geheime sub-cultuur, die nu,dat wil zeggen, de laatste tijd, weer als een zeepbel uit elkaar lijkt te spatten.



 



   


   

 

  

 

  
english          dutch
  Het Kunstcircus

 

 


Onder de vooraanstaande kunstenaars die we in de film tegenkomen zijn: Julian Schnabel: het succesverhaal van de huidige kunstwereld. Schnabel laat zien hoe "Warholism" werkt: de samensmelting van de popwereld met die van de mode en het entertainment.
Jeff Koons, een fenomeen. Hij heeft er alles voor over om in de telangstelling te blijveü. Heeft zijn werk betekenis of is het geweon rotzooi? Robert Yarber, een opkomende ster in de Sonnabend-stal, die horror-elementen in zijn werk gebruikt en de grenzen aftast tussen kunst en kitsch. Vijftien jaar geleden schilderde Jack Whitten in een stijl die nu toevalligerwijs Gerhard Richter veel succes brengt. Whitten is zwart en een outsider in de New Yorkse kunstwereld. Hij heeft nooit de juiste mensen gevonden om zichzelf en zijn werk te promoten. Hij zegt dat het hem niet kan schelen.

Is schilderkunst handel geworden of is de "link" tussen geld en kunst ouder dan we denken? Het mecenaat heeft de kunst altijd ondersteund, maar de huidige rijkdom van sommige kunstenaars, de gigantische bedragen die er omgaan in de kunsthandel, zijn uniek in de geschiedenis. Christian Leigh en Donaid Kuspit, allebei invloedrijke personages in de kunstwereld, laten ons zien hoe het systeem werkt en hoe het de schepping van kunstwerken mogelijk maakt die hun plaats waardig zijn in de annalen van de kunstgeschiedenis. De film Het Kunstcircus laat zien hoe deze micro-cosmos in elkaar zit, en welke de krachten zijn, die van kunstenaars sterren maken, of terugwerpen in de eeuwige vergetelheid.

Zijn eerste verantwoordelijkheid ligt bij de kwaliteit van zijn werk en niet bij
de "markt", zoals dat bij sommige van zijn collega's wel het geval is. The
Guerrilla Girls, zij noemen zichzelf: "Het Geweten van de Kunstwereld", en
bekritiseren "The hip-o-crits" van Soho.